Get Adobe Flash player
Nieuwetijdskinderen
Basisinkomen
Magische Foto's
Gezondheid
Boeken
Column's Monique

Zoek Hier

Nieuwsbrief

Wenst u graag de nieuwsbrief te ontvangen. meld je dan hier aan.

Share it

Column Monique: Ik hoef de Wereld niet te redden, maar wel Mezelf! Een mooi besef..

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Op het moment dat ik naar buiten kijk, zie ik de grijze, dreigende lucht. Ik besef hoe sterk mijn eigen kracht is en ga daarom gewoon op de fiets naar het ziekenhuis voor mijn dagopname. Vol vertrouwen stap ik op mijn fiets Ik besef dat ik een beetje aan de late kant ben, 8.45 uur, maar ja wat is tijd?

 

Column Monique: Ik hoef de Wereld niet te redden, maar wel Mezelf! Een mooi besef..

De dopjes stop ik in mijn oren en zet de muziek aan. De rit kan beginnen.. Meteen merk ik dat mijn befaamde lach tevoorschijn komt. De lucht is koud, maar ik heb het warm. Ik vlieg door de straten, over hobbels en door kuilen. Veel wegen liggen opgebroken, maar het deert me niets. Ik lach eens naar de spelende honden en begroet de eenden in het gras. Dit word mijn dag!

Op het moment dat ik de oudste stad van Nederland binnenrijd, word ik sterk geconfronteerd met de chagrijnige mens, het vuil wat over de straten waait. Uitlaatgassen en haastige automobilisten. Wat een wereld denk ik nog. Even kijk ik ernaar..Kleurloze straten met hier een daar wat bloeiende struiken. De geur van armoede is te ruiken, de zware energie te voelen. Ik voel de keuze om mezelf hierin mee te laten zuigen, maar word opgeschrikt door het volgende vrolijke nummer wat in mijn oren begint te trillen.

En ineens heb ik het door! Ik zie de maatschappij afbrokkelen, Moeder Aarde die haar rechten terug haalt, we hebben haar immers genoeg uitgebuit. De mensheid die haar normen en waarden verliest, de criminaliteit die alleen maar verder toeneemt. Mensen met psychische problemen zoeken hopeloos naar een oplossing.

WE ZIJN OP ZOEK NAAR ONSZELF!

En ik dus ook. Ik, die altijd maar dacht dat ik de wereld kon redden en me daar door niks of niemand van liet weerhouden.

Het word me duidelijk dat ik de wereld met haar inwoners niet kan redden. Ik met vele andere bewuste mensen hebben veel gepraat en geprobeerd. Maar vaak spraken wij tegen muren. Het ontnam me meer energie dan het me gaf. En nog kwam het niet aan..Ik werd er triest van en riep vaak.."Maar zien jullie dat dan niet?"

Ik lach eens tegen een wildvreemde vrouw en zeg haar goedemorgen. Ik kan haar alleen maar laten zien dat zij zich niet hopeloos hoeft te voelen, door het zelf ook niet te zijn.

Ik ben niet eenzaam en hoef ook niet bang te zijn, dat zit allemaal in ons hoofd. Maar Dankbaar ben ik wel,opnieuw! Dankbaar voor de vele wonderen, grote en kleine vormen van hulp.

En geloof me, het Werkt! Wanneer ik goed in mijn energie zit, springen spontaan alle stoplichten voor mij op groen! Ik vind nog net het laatste plekje in de fietsenstalling..

Meezingend zet ik mijn fiets op slot en kijk eens hoe laat het is...Met volle verbazing zie ik dat ik de rit van oorspronkelijk 45 min, nu in 20 (!) min heb gedaan!...Ben ik door de tijd gereist? Ben ik voortgeduwd door hoge frequenties?

Ik vlieg bijna letterlijk de trappen op van het ziekenhuis. Lach iedereen een goedemorgen toe en geniet van de eerste kop koffie.

De energie blijft voelbaar hoog, dat blijkt naderhand ook nog te merken ,aan het feit ik de thermometer van slag breng (ik had het warm en het ding geeft 35,5 graad aan..) en later slaat mijn infuus vele malen alarm, zonder reden.

Ik lach erom. Zeker wanneer ik nog eens terugdenk aan de keren dat ik lampen opblies, of mijn eigen meterkast. De alarmsystemen in de winkels of het piepersysteem op mijn werk. Niks is mij te gek.

De behandeling verloopt voorspoedig. De energie blijft op niveau, waardoor ik nog alle kracht heb om nog even boodschappen te doen. Op het gemak loop ik door de winkel, de negatieve energie is voelbaar, maar het deert me niet. Ik blijf bij mezelf.

Wanneer ik besluit naar de kassa te gaan, overvalt me een "gevoel, een weten"...Heb ik wel een portemonnee bij me? Meteen wist ik het antwoord al, maar controleer uit gewoonte toch nog even mijn tas. Niks natuurlijk! Ik lach erom, voel me opnieuw beschermd en geholpen. Net als alle keren dat ik de dubbele cijfers mag zien, al jaren lang 333. Van de week 2x al 555. En toen ik voor de gein vroeg, "nu nog even de 4", raad je het al..De dag daarna moest ik een bedrag betalen van 14,44! Dan voel ik me zó gehoord, geliefd en beschermd! Het is zó waar! We worden geholpen en wie je daar ook voor invult..het is allemaal goed! Bedankt lieve helpers.Voor mij de Engelen en Onze Moeder, mijn gidsen en alle anderen uit de Wereld van Licht & Liefde.

Ik ben Dankbaar voor alle hulp, alle cadeautjes. Maar ik moet ze ook wel willen zien, er voor openstaan en me niet laten leiden door alle ellende om me heen. Ik kan er naar kijken, daarna loslaten vanuit vertrouwen. En zo proberen mijn eigen energie hoog te houden. Een frequentie wat me het gevoel geeft dat ik vlieg! En wanneer dat dan in tijd ook nog eens bevestigd wordt, is het voor mij duidelijk. Het werkt gewoon!

Love-4-life.nl in je Facebook-nieuwsfeed?

 

Lees ook:

 

 

 

Bron: Monique Dusault

Comments:

Column Monique: Ik hoef de Wereld niet te redden, maar wel Mezelf! Een mooi besef.. - 5.0 out of 5 based on 4 votes

Enkel Members

Hier kunt u inloggen als member

Donatie

Dank je wel voor je donatie



Kies je Taal

Volg ons